بخیه های لابیاپلاستی

بخیه های لابیاپلاستی از چه نوعی هستند و چند روز بعد از عمل می‌افتند؟  با توجه به جزئیات جراحی و عوامل دیگر بخیه های به کار رفته قابل جذب یا غیر قابل جذب هستند، مراقبت صحیح از بخیه‌ ها اهمیت زیادی دارد، زیرا از بروز عفونت، درد یا ایجاد اسکار جلوگیری کرده و نتیجه جراحی را طبیعی‌تر و رضایت‌ بخش‌ تر می‌کند، در این مقاله قصد داریم اطلاعات کاملی درباره ی بخیه های لابیاپلاستی شرح داده و به سوالات شما پیرامون این موضوع پاسخ دهیم، پس تا انتهای مقاله همراه ما باشید.

انواع بخیه های لابیاپلاستی

به طور معمول بخیه هایی که پس از جراحی لابیاپلاستی مورد استفاده قرار می‌گیرد، از دو نوع کشیدنی و جذبی هستند، در ادامه انواع بخیه‌ها را بررسی می‌کنیم:

بخیه جذبی

این نوع بخیه‌ها رایج‌ترین گزینه در لابیاپلاستی هستند و نیازی به کشیدن ندارند، زیرا به‌ مرور زمان توسط بدن جذب می‌شوند و از موادی ساخته می‌شوند که طی چند هفته تا چند ماه تجزیه می‌شوند، استفاده از این بخیه‌ها باعث کاهش درد بعد از لابیاپلاستی و استرس بیمار می‌شود، چون نیازی به مراجعه برای کشیدن بخیه نیست و همچنین به دلیل ظرافت بالا، جای زخم کمتری باقی می‌گذارند و برای نواحی حساس تناسلی بسیار مناسب هستند.

بخیه غیرجذبی

این بخیه‌ ها توسط بدن جذب نمی‌شوند و باید در زمان مشخص توسط پزشک کشیده شوند، امروزه در لابیاپلاستی کمتر از این نوع استفاده می‌شود، اما در برخی موارد خاص که نیاز به استحکام بیشتر وجود دارد، کاربرد دار، این بخیه‌ها از مواد مقاوم‌تر ساخته می‌شوند و کنترل بیشتری بر روی بسته شدن دقیق بافت‌ ها فراهم می‌کنند، اما کمی ناراحتی در زمان کشیدن ایجاد می‌کنند.

علت جوش نخوردن بخیه های واژن بعد از عمل لابیاپلاستی چیست؟

جوش نخوردن یا دیر ترمیم شدن بخیه‌ های واژن بعد از لابیاپلاستیبه دلایل مختلفی رخ می‌دهد و این وضعیت قابل مدیریت است، اما نیاز به بررسی دقیق و رعایت مراقبت‌ های بعد از عمل دارد:

نوع بخیه ها

نوع بخیه استفاده‌ شده در لابیاپلاستی روی سرعت ترمیم زخم تأثیر مستقیم دارد، بخیه‌ های غیرجذبی یا بخیه‌ هایی که با تکنیک نامناسب زده شده‌اند، باعث ایجاد کشش بیش از حد روی بافت می‌شوند و روند جوش خوردن را کند می‌کنند، همچنین اگر بخیه‌ ها خیلی سفت یا با فاصله نامناسب زده شوند، خون‌ رسانی به لبه‌ های زخم کاهش یافته و ترمیم به‌ درستی انجام نمی‌شود و در مقابل، بخیه‌ های جذبی ظریف و تکنیک‌ های دقیق جراحی باعث بهبود سریع‌تر و کاهش احتمال باز شدن زخم می‌شوند.

عفونت محل بخیه

یکی از شایع‌ ترین دلایل ترمیم نشدن بخیه‌ها، عفونت در ناحیه جراحی است، ورود باکتری‌ها روند ترمیم بافت را مختل می‌کند و باعث قرمزی، ترشح، درد یا بوی نامطبوع می‌شود، در این شرایط بدن به‌ درستی بافت جدید تولید می‌کند و بخیه‌ها دیرتر جوش می‌خورند و رعایت بهداشت، مصرف آنتی‌ بیوتیک طبق دستور پزشک و خشک نگه داشتن ناحیه نقش مهمی در پیشگیری دارد.

فشار یا اصطکاک زیاد به ناحیه جراحی

نشستن طولانی، فعالیت‌ های بدنی سنگین یا پوشیدن لباس‌ های تنگ باعث وارد شدن فشار به بخیه‌ ها می‌شود و این فشار مداوم روند ترمیم را کند کرده و حتی باعث باز شدن بخیه‌ها می‌شود، در دوران نقاهت باید از هرگونه اصطکاک یا فشار مستقیم به ناحیه واژن جلوگیری شود تا بافت‌ ها فرصت کافی برای ترمیم داشته باشند.

بیماری‌ های زمینه‌ای مانند دیابت

دیابت و برخی بیماری‌ های مزمن روند ترمیم زخم را به‌ طور قابل توجهی کند می‌کنند، بالا بودن قند خون باعث اختلال در عملکرد سلول‌ های ترمیم‌ کننده و افزایش احتمال عفونت می‌شود و در چنین شرایطی بخیه‌ها دیرتر جوش می‌خورند و نیاز به مراقبت دقیق‌تر و کنترل قند خون وجود دارد.

مصرف سیگار و کاهش خون‌رسانی

سیگار کشیدن باعث کاهش اکسیژن‌ رسانی به بافت‌ها می‌شود و روند ترمیم زخم را مختل می‌کند، نیکوتین جریان خون را کاهش داده و مانع از رسیدن مواد مغذی به محل بخیه می‌شود و این موضوع یکی از عوامل مهم در دیر جوش خوردن بخیه‌ های لابیاپلاستی است و ترک سیگار قبل و بعد از عمل بسیار توصیه می‌شود.

ضعف سیستم ایمنی بدن

در افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، بدن توان کافی برای ترمیم سریع بافت‌ها را ندارد و این موضوع به دلیل استرس شدید، تغذیه نامناسب یا بیماری‌ های خاص است، در چنین شرایطی روند ترمیم بخیه‌ها کندتر شده و احتمال باز شدن یا دیر جوش خوردن آن‌ها افزایش پیدا می‌کند.

مراقبت نادرست بعد از عمل

عدم رعایت توصیه‌های پزشک مانند شستشوی نامناسب، استفاده نکردن از داروهای تجویز شده یا رعایت نکردن استراحت کافی باعث اختلال در ترمیم بخیه‌ها می‌شود، مراقبت صحیح، کلید اصلی برای جوش خوردن سریع و بدون مشکل بخیه‌ های واژن پس از لابیاپلاستی است.

به طور کلی در دوران نقاهت باید مراقبت های بعد از عمل لابیاپلاستی را جدی بگیرید تا از آسیب رسیدن به بخیه ها خودداری نمایید.

آیا لابیاپلاستی با لیزر هم به بخیه نیاز دارد؟

در بیشتر موارد حتی اگر لابیاپلاستی با لیزر انجام شود، باز هم به بخیه نیاز وجود دارد، لیزر فقط ابزار برش است و به جای چاقوی جراحی برای ایجاد برش‌ های دقیق‌تر، کاهش خونریزی و آسیب کمتر به بافت استفاده می‌شود، اما پس از برداشتن یا اصلاح بافت، لبه‌ های پوست باید به‌ درستی به هم نزدیک و ترمیم شوند که این کار با بخیه انجام می‌شود.

در برخی تکنیک‌ های محدود و بسیار سطحی از روش‌ های خاص بدون بخیه استفاده می‌شود، اما این موارد رایج نیستند، در اغلب بیماران از بخیه‌ های ظریف جذبی استفاده می‌شود تا هم ترمیم بهتر انجام شود و هم جای زخم به حداقل برسد، بنابراین لیزر به معنی حذف بخیه نیست، بلکه به معنای دقت بیشتر در جراحی و کاهش خونریزی است.

برای دریافت نوبت از دکتر مژگان بیک زاده با شماره ۰۲۱۲۶۲۴۶۲۹۶ تماس بگیرید.

علائم طبیعی در محل بخیه های لابیاپلاستی

بعد از لابیاپلاستی، مشاهده برخی علائم در محل بخیه کاملا طبیعی است و بخشی از روند طبیعی ترمیم بدن محسوب می‌شود، آگاهی از این موارد کمک می‌کند بیمار نگرانی غیرضروری نداشته باشد و روند بهبودی را بهتر مدیریت کند:

• در روزهای اول پس از عمل، تورم در ناحیه بخیه طبیعی است و به‌ تدریج طی چند هفته کاهش پیدا می‌کند.

• احساس درد خفیف یا حساس بودن ناحیه بخیه در هنگام نشستن یا حرکت، در روزهای ابتدایی طبیعی است.

• قرمزی خفیف به دلیل واکنش طبیعی بدن به ترمیم زخم ایجاد می‌شود و به مرور کاهش می‌یابد.

• خارش ملایم نشانه شروع ترمیم بافت است و در مراحل میانی بهبود دیده می‌شود.

• مقدار کمی ترشح شفاف یا زرد روشن طبیعی است، اما باید بدون بوی بد باشد.

• احساس سفتی یا کشیدگی در ناحیه جراحی به دلیل تشکیل بافت ترمیمی طبیعی است.

• پوست اطراف بخیه کمی تیره‌تر یا روشن‌تر می‌شود که موقتی است.

• به دلیل دستکاری بافت‌ها، کاهش حس موقتی در ناحیه ایجاد می‌شود که به‌تدریج برطرف می‌شود.

• کبودی اطراف بخیه در چند روز اول طبیعی است و به‌ مرور جذب می‌شود.

• بسته شدن تدریجی زخم در طول چند هفته بخشی از روند طبیعی ترمیم است.

چند روز بعد از عمل لابیاپلاستی بخیه ها می‌افتند؟

زمان افتادن یا جذب بخیه‌ها بعد از لابیاپلاستی به نوع بخیه و شرایط بدن بیمار بستگی دارد، در اغلب موارد از بخیه‌ های جذبی استفاده می‌شود که نیازی به کشیدن ندارند و به‌ تدریج توسط بدن جذب می‌شوند، معمولا بخیه‌ های سطحی بین ۷ تا ۱۴ روز شروع به شل شدن یا افتادن می‌کنند، اما روند کامل جذب ۲ تا ۶ هفته زمان می‌برد و در برخی تکنیک‌ ها بخیه‌ های عمقی حتی تا چند ماه در بدن باقی می‌مانند و به مرور جذب می‌شوند.

اگر بخیه‌ ها خیلی زود باز شوند یا دیرتر از حد معمول جذب شوند، معمولا به تکنیک جراحی، میزان ترمیم بدن یا رعایت مراقبت‌ های بعد از عمل مربوط است و در صورت وجود درد شدید، ترشح بدبو یا باز شدن زخم باید حتما به بهترین جراح لابیاپلاستی در تهران مراجعه شود.

مراقبت از بخیه های لابیاپلاستی

یکی از مهم ترین نکاتی که پس از انجام لابیاپلاستی باید حتما به آن توجه داشته باشید، رعایت نکات مراقبتی در دوران نقاهت است که این موارد عبارتند از:

• حتما پمادهای تجویز شده توسط پزشک به منظور کاهش تورم بعد از لابیاپلاستی و سوزش تجویز شده است را در زمان های مشخص شده استفاده کنید.
• پس از لابیاپلاستی حتما از توالت فرنگی استفاده کنید تا به بخیه ها و محل جراحی فشاری وارد نشود.
• برای ترمیم بخیه ها تا 48 ساعت پس از جراحی از کمپرس یخ استفاده کنید.
• از دویدن و پریدن پرهیز کنید.
• بهتر است به مدت دو ماه شیو ناحیه تناسلی به وسیله تیغ انجام شود، زیرا اپیلاسیون موهای واژن به دلیل ایجاد کشش خطرناک بوده و بخیه های زیرین آسیب می‌بینند.
• بعد از جذب شدن بخیه های لابیاپلاستی با مشورت پزشک خود از کرم های ترمیم کننده برای از بین رفتن جای زخم های تیغ جراحی استفاده کنید.
• بعد از کشیدن بخیه ها نیز نکات مراقبتی را رعایت کنید زیرا سطح رویی عمل بهبود یافته و قسمت زیرین بخیه ها هنوز نیاز به فرصت برای ترمیم دارند.
• برای بهبود سریعتر بخیه ها بعد از شستشو با ژل مخصوص حتما از باد سشوار کمک گرفته و این محل را خشک نگه دارید.

علائم هشدار و عفونت بخیه های لابیاپلاستی

بعد از لابیاپلاستی، شناخت علائم طبیعی و علائم هشدار عفونت بخیه‌ها بسیار مهم است، چون تشخیص به‌ موقع از بروز عوارض جدی جلوگیری می‌کند، برخی نشانه‌ها طبیعی هستند، اما بعضی دیگر نیاز به مراجعه فوری به پزشک دارند:

• اگر درد ناحیه بخیه‌ها به‌ جای بهتر شدن، روزبه‌روز شدیدتر شود، نشانه عفونت است.

• ترشح زرد، سبز یا همراه با بوی نامطبوع از مهم‌ترین علائم عفونت بخیه‌ها است و نیاز به بررسی فوری دارد.

• قرمزی خفیف طبیعی است، اما اگر قرمزی زیاد شود یا به اطراف گسترش پیدا کند، نشانه التهاب یا عفونت است.

• اگر تورم بعد از چند روز کاهش پیدا نکند یا بیشتر شود، احتمال عفونت وجود دارد.

• بالا رفتن دمای بدن (بالای ۳۸ درجه) همراه با لرز نشان‌ دهنده عفونت سیستمیک است.

• اگر بخیه‌ها باز شوند یا زخم از هم جدا شود، خطر عفونت و تأخیر در ترمیم افزایش می‌یابد.

• خونریزی شدید یا ادامه‌ دار پس از روزهای ابتدایی طبیعی نیست و باید بررسی شود.

• سوزش خفیف طبیعی است، اما اگر شدید و مداوم باشد نشانه التهاب یا عفونت است.

• ضعف شدید، بی‌حالی یا احساس بیماری عمومی همراه با علائم موضعی نشانه عفونت است.

• اگر روند ترمیم متوقف شود یا بخیه‌ها به‌درستی جوش نخورند، باید توسط پزشک بررسی شود.

سوالات متداول

در نهایت…

در مجموع، بخیه‌ های لابیاپلاستی بخش مهمی از روند ترمیم و رسیدن به نتیجه نهایی جراحی هستند و نقش زیادی در زیبایی و سلامت ناحیه دارند، بیشتر بخیه‌ ها از نوع جذبی هستند و طی چند هفته به‌ تدریج ترمیم یا جذب می‌شوند و رعایت دقیق مراقبت‌ های بعد از عمل، جلوگیری از فشار و عفونت و پیروی از توصیه‌ های پزشک روند بهبود را سریع‌تر و نتیجه نهایی را بهتر می‌کند و آگاهی از علائم طبیعی و هشدار نیز به کاهش نگرانی کمک می‌کند.